Nerwica - strona o nerwicach.
Zespół Aspergera - objawy i leczenie zespołu Aspergera.

Co w witrynie...

Dystymia

Dystymia czyli depresja nerwicowa, to wyodrębniona jednostka chorobowa charakteryzująca się przewlekłym, nawet kilkuletnim, spadkiem motywacji i energii życiowej. Dalej…

Depresja

Choroba afektywna - ciężkie zaburzenie nastroju. Wyróżniamy wiele odmian depresji: depresja endogenna, sezonowa, depresja poporodowa. Dalej…

Fobia społeczna…
Kiedy pomaga psycholog?…
Warsztaty psychologiczne…
Terapia indywidualna…
Leczenie integracji sensorycznej…
Trudności z zajściem w ciążę. Psychoterapia…
Anoreksja - wpływ kulturowych uwarunkowań na rozwój choroby…
Psychoterapia - Studia…
Zasady selekcji dzieci do grup psychoterapeutycznych…

Anoreksja - wpływ kulturowych uwarunkowań na rozwój choroby

Link reklamowy: Psychoterapia Gdańsk

Anoreksja nie bierze się z powietrza. Do rozwinięcia się choroby potrzebne są określone warunki osobowościowe chorej osoby oraz określone, zaburzone relacje rodzinne. Niestety, uwarunkowania kulturowe w jakich żyjemy sprawiają, że anoreksja ma szersze niż kiedykolwiek wcześniej możliwości rozwoju. Kontekst społeczny i kulturowy ma tu szczególne znaczenie, sprawia bowiem że wśród różnorodnych zaburzeń czy problemów które mogłyby potencjalnie dotyczyć osoby o określonej strukturze osobowości żyjącej w sprzyjających wykształceniu się nerwicy środowisku, wykształca się właśnie ta szczególnie niebezpieczna forma nerwicy, jaką jest anoreksja. Kulturowy wpływ sprzyjający chorobom na tle zaburzeń odżywiania to przede wszystkich dwa trendy - kult szczupłego ciała (równoznacznego z atrakcyjnym) oraz nakaz atrakcyjności formułowany wobec kobiet. Wprawdzie z jednej strony mówi się o tym iż czasy w których kobiety ściskały się gorsetami były dla kobiet niehumanitarne, wymagały bowiem ogromnych cierpień w imię modnej sylwetki, z drugiej zaś strony, dziś wstrzykuje się kobietom jad kiełbasiany, aby zachować jędrną, choć nieco sparaliżowaną, skórę twarzy. Podobnie jest z odchudzaniem. Choć anoreksja jest piętnowana jako choroba, nadal nawołuje się do posiadania szczupłej sylwetki, a tylko to co szczupłe może być atrakcyjne. Brak atrakcyjności jest zaś równoznaczny z brakiem sukcesu i szczęścia rodzinnego. Dopóki nie zmienią się sztandarowe wzorce kulturowe określające to co jest piękne i oddzielające brzydotę od piękna, anoreksja nadal będzie jedną z dominujących chorób psychicznych na tle zaburzeń jedzenia.